- Αρχική
- Αισθητική γυναικολογία
- Μικρή ευαισθησία στην ευαίσθητη περιοχή
- Απώλεια οικείας ευαισθησίας
Απώλεια ευαισθησίας της ευαίσθητης περιοχής: αιτίες που αξίζει να διερευνηθούν
Ποιες ερωτήσεις κάνει ο γιατρός και ποιες εξετάσεις ζητά όταν μειώνεται η αισθητικότητα της ευαίσθητης περιοχής: νεύρα, κυκλοφορία, ορμόνες, φάρμακα, πυελικό έδαφος και συναισθηματικοί παράγοντες.
Quando existir, entra aqui e também no cartão da página do blog.
Σε αυτό το άρθρο
Όταν μειώνεται η αισθητικότητα της ευαίσθητης περιοχής, το ερώτημα που ακολουθεί είναι σχεδόν πάντα: «γιατί;». Μπορεί να είναι κάτι απλό, όπως ένα νέο φάρμακο ή η ξηρότητα λόγω θηλασμού, ή ένδειξη μιας κατάστασης που αξίζει να αντιμετωπιστεί, όπως ο διαβήτης ή ένα πρόβλημα στα νεύρα.
Σε αυτό το άρθρο εξηγούμε πώς γίνεται αυτή η διερεύνηση: ποιες ερωτήσεις βοηθούν να καθοδηγηθεί η διερεύνηση, ποιες εξετάσεις μπορεί να ζητηθούν και γιατί. Αν αναζητάτε κυρίως τα προειδοποιητικά σημάδια, διαβάστε το άρθρο μας για το πότε η έλλειψη ευαισθησίας αποτελεί ένδειξη να απευθυνθείτε σε γιατρό.
Τρεις ιδέες για να θυμάστε.
Fica por baixo do resumo, se existir uma segunda foto.
Από τι εξαρτάται η οικεία ευαισθησία
Για να γίνονται αισθητές η αφή και η διέγερση, πολλά κομμάτια πρέπει να λειτουργούν μαζί:
- Νεύρα: κυρίως το αιδοιικό νεύρο, που μεταφέρει την ευαισθησία από το αιδοίο και την κλειτορίδα έως τον νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο.
- Κυκλοφορία: κατά τη διέγερση, το αίμα εισρέει στους γεννητικούς ιστούς, που διογκώνονται και γίνονται πιο ευαίσθητοι.
- Ορμόνες: τα οιστρογόνα διατηρούν τον βλεννογόνο ενυδατωμένο και ελαστικό· η τεστοστερόνη και άλλες ορμόνες επηρεάζουν την επιθυμία και την απόκριση.
- Δέρμα και βλεννογόνος: οι παθήσεις του δέρματος ή η ατροφία αλλάζουν τον τρόπο που γίνεται αισθητή η αφή.
- Μύες του πυελικού εδάφους: συμμετέχουν στη διέγερση και στον οργασμό.
- Εγκέφαλος και συναισθήματα: η προσοχή, η επιθυμία, το στρες και η διάθεση ρυθμίζουν όλα τα υπόλοιπα.
Μια πλήρης διερεύνηση περνά από όλα αυτά τα κομμάτια, ξεκινώντας από τα πιο πιθανά.
Οι ερωτήσεις που καθοδηγούν τη διερεύνηση
Πριν από οποιαδήποτε εξέταση, ο γιατρός θα προσπαθήσει να απαντήσει σε ορισμένες ερωτήσεις. Το να έχετε έτοιμες τις απαντήσεις βοηθά πολύ.
- Πότε ξεκίνησε;Ξαφνικά ή σταδιακά; Συνέπεσε με κάποιο γεγονός (τοκετός, χειρουργική επέμβαση, πτώση, νέο φάρμακο, έναρξη της εμμηνόπαυσης);
- Πού;Σε όλο το αιδοίο, μόνο στην κλειτορίδα, μόνο στον κόλπο; Στη μία πλευρά ή και στις δύο;
- Είναι μούδιασμα ή μειωμένη ευχαρίστηση;Η απώλεια ευαισθησίας στην αφή (μούδιασμα) παραπέμπει περισσότερο σε νεύρα· η μείωση της ευχαρίστησης με φυσιολογική ευαισθησία μπορεί να σχετίζεται περισσότερο με τη διέγερση, τις ορμόνες, τα φάρμακα ή συναισθηματικούς παράγοντες.
- Υπάρχουν άλλα συμπτώματα;Μούδιασμα σε άλλα μέρη του σώματος, μυρμήγκιασμα στα πόδια, ουρολογικές ή εντερικές αλλαγές, πόνος στη μέση, κολπική ξηρότητα, κόπωση, αλλαγές στη διάθεση.
- Ποια φάρμακα παίρνετε;Συμπεριλαμβανομένων αντικαταθλιπτικών, αντισυλληπτικών, αντιυπερτασικών, αντιεπιληπτικών, ορμονικών θεραπειών.
- Έχετε γνωστά νοσήματα;Διαβήτη, παθήσεις του θυρεοειδούς, νευρολογικά νοσήματα, προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, καρδιαγγειακή νόσο.
- Κάνετε αθλήματα με πίεση στο περίνεο;Ποδηλασία, spinning, ιππασία.
- Πώς είναι η συναισθηματική σας ευεξία και η σχέση σας;
Τι διερευνάται
1. Γυναικολογική εξέταση
Παρατήρηση του αιδοίου, της κλειτορίδας και του κόλπου, για ατροφία, ξηρότητα, παθήσεις του δέρματος (όπως ο σκληρυντικός λειχήνας, που μπορεί να καλύπτει την κλειτορίδα), ουλές, πρόπτωση ή χαλάρωση.
2. Αξιολόγηση του πυελικού εδάφους
Με μια ήπια κολπική ψηλάφηση, αξιολογούνται η δύναμη, ο συντονισμός και η ικανότητα χαλάρωσης των μυών. Οι αδύναμοι ή υπερβολικά τεταμένοι μύες μπορεί να αλλάξουν την ευαισθησία και την ευχαρίστηση.
3. Απλή δοκιμή ευαισθησίας
Ο γιατρός μπορεί να ελέγξει την ευαισθησία στο ελαφρύ άγγιγμα και στο τσίμπημα στο αιδοίο, στο περίνεο και στην εσωτερική πλευρά των μηρών, καθώς και ορισμένα αντανακλαστικά της περιοχής. Μια αλλαγή με κατανομή τυπική ενός νεύρου παραπέμπει σε νευρολογικές αιτίες.
4. Αιματολογικές εξετάσεις
Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Γλυκόζη αίματος και γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c): για τον εντοπισμό ή την αξιολόγηση του ελέγχου του διαβήτη.
- Λειτουργία του θυρεοειδούς.
- Βιταμίνη B12, ιδίως σε χορτοφάγες, σε όσες παίρνουν μετφορμίνη ή έχουν συμπτώματα νευροπάθειας.
- Ορμονικές εξετάσεις, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (για παράδειγμα, προλακτίνη αν υπάρχουν διαταραχές της εμμήνου ρύσης). Τα επίπεδα οιστρογόνων και τεστοστερόνης σπάνια αλλάζουν την απόφαση και δεν ζητούνται συστηματικά.
5. Αναθεώρηση της φαρμακευτικής αγωγής
Είναι ένα από τα πιο χρήσιμα βήματα. Τα αντικαταθλιπτικά (ιδίως οι αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης), ορισμένα ορμονικά αντισυλληπτικά, τα αντιυπερτασικά, τα αντιεπιληπτικά και οι αντιορμονικές θεραπείες μπορούν να μειώσουν την ευαισθησία και την επιθυμία. Εμβαθύνουμε σε αυτό το θέμα σε ξεχωριστό άρθρο.
6. Νευρολογικές εξετάσεις ή απεικόνιση
Μόνο όταν υπάρχουν σημάδια που το δικαιολογούν (μούδιασμα που επεκτείνεται στους γλουτούς ή στους μηρούς, ουρολογικές ή εντερικές αλλαγές, πόνος στην πλάτη με συμπτώματα στα πόδια, άλλα νευρολογικά ενοχλήματα):
- μαγνητική τομογραφία της οσφυϊκής ή της ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης·
- νευροφυσιολογικές μελέτες (ηλεκτρομυογραφία, προκλητά δυναμικά) σε εξειδικευμένα κέντρα·
- αξιολόγηση από νευρολόγο.
7. Συναισθηματική και σεξουαλική αξιολόγηση
Ερωτηματολόγια σεξουαλικής λειτουργίας και μια συζήτηση για τη σχέση, το στρες και τη διάθεση. Η κατάθλιψη, το άγχος και οι συγκρούσεις στη σχέση επηρεάζουν τη σεξουαλική απόκριση, και η αναγνώρισή τους αποτελεί μέρος της αξιολόγησης.
Και μετά;
Με τα αποτελέσματα, η θεραπεία κατευθύνεται στην αιτία:
- Ξηρότητα ή ατροφία: ενυδατικά, λιπαντικά και, όταν ενδείκνυται, κολπικά οιστρογόνα.
- Φάρμακα: προσαρμογή της δόσης ή αλλαγή, πάντα με τον γιατρό που τα συνταγογράφησε.
- Διαβήτης ή θυρεοειδής: καλύτερος έλεγχος της νόσου.
- Πυελικό έδαφος: φυσικοθεραπεία, για ενδυνάμωση ή χαλάρωση.
- Νευρολογικές αιτίες: ειδική θεραπεία, με την κατάλληλη ειδικότητα.
- Συναισθηματικοί και σχεσιακοί παράγοντες: ψυχολογική ή σεξολογική υποστήριξη.
Συχνά υπάρχουν περισσότερες από μία αιτίες ταυτόχρονα, και η θεραπεία συνδυάζει διάφορες προσεγγίσεις.
Πότε να επισκεφθείτε γιατρό
Ζητήστε επείγουσα βοήθεια αν το μούδιασμα των γεννητικών οργάνων εμφανιστεί ξαφνικά και συνοδεύεται από μούδιασμα στους γλουτούς ή στους μηρούς, δυσκολία στην ούρηση, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης ή του εντέρου, ή αδυναμία στα πόδια: καλέστε το 112. Για συμβουλές, επικοινωνήστε με τη γραμμή SNS 24 (808 24 24 24).
Στην Clínica Luxmed
Στην Clínica Luxmed, στο Algés, η αξιολόγηση της απώλειας οικείας ευαισθησίας ξεκινά με μια συζήτηση με χρόνο και μια προσεκτική γυναικολογική εξέταση, συμπεριλαμβανομένου του πυελικού εδάφους. Ζητούμε τις εξετάσεις που έχουν νόημα στη δική σας περίπτωση, αναθεωρούμε τη φαρμακευτική αγωγή και, όταν χρειάζεται, συνεργαζόμαστε με άλλες ειδικότητες.
Μιλήστε μαζί μας
Η αξιολόγηση είναι μια συζήτηση, χωρίς δέσμευση. Πείτε μας τι σας ανησυχεί και η ομάδα μας θα απαντήσει.
Το άρθρο αυτό είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά την ιατρική αξιολόγηση. Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Συχνές ερωτήσεις
Χρειάζονται ορμονικές εξετάσεις;
Όχι πάντα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το κλινικό ιστορικό και η εξέταση καθοδηγούν καλύτερα από τα ορμονικά επίπεδα, που ποικίλλουν πολύ. Ζητούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.
Μπορεί η απώλεια ευαισθησίας να είναι το πρώτο σημάδι διαβήτη;
Μπορεί να συμβεί, αν και είναι πιο συχνό σε όσους έχουν ήδη διαβήτη εδώ και καιρό. Γι' αυτό, η γλυκόζη αίματος αποτελεί μέρος της αξιολόγησης.
Πρέπει να σταματήσω το αντικαταθλιπτικό;
Μη σταματήσετε χωρίς να μιλήσετε με τον γιατρό. Συχνά είναι δυνατό να προσαρμοστεί η δόση ή να αλλάξει το φάρμακο χωρίς να χαθεί το όφελος για τη διάθεση.
Σε ποιον γιατρό πρέπει να απευθυνθώ;
Ο γυναικολόγος ή ο οικογενειακός γιατρός είναι καλά σημεία εκκίνησης. Ανάλογα με τα αποτελέσματα, μπορεί να είναι χρήσιμη η συμμετοχή της νευρολογίας, της ενδοκρινολογίας, της φυσικοθεραπείας ή της σεξολογίας.
Επιστημονικές αναφορές 8
- Basson R. Clinical practice. Sexual desire and arousal disorders in women. N Engl J Med. 2006;354(14):1497-1506. Artigo
- Parish SJ, Hahn SR, Goldstein SW, et al. The International Society for the Study of Women's Sexual Health process of care for the identification of sexual concerns and problems in women. Mayo Clin Proc. 2019;94(5):842-856. Guideline
- Clayton AH, Goldstein I, Kim NN, et al. The International Society for the Study of Women's Sexual Health process of care for management of hypoactive sexual desire disorder in women. Mayo Clin Proc. 2018;93(4):467-487. Guideline
- Enzlin P, Rosen R, Wiegel M, et al. Sexual dysfunction in women with type 1 diabetes: long-term findings from the DCCT/EDIC study cohort. Diabetes Care. 2009;32(5):780-785. Artigo
- Montejo AL, Montejo L, Navarro-Cremades F. Sexual side-effects of antidepressant and antipsychotic drugs. Curr Opin Psychiatry. 2015;28(6):418-423. Artigo
- Portman DJ, Gass ML. Genitourinary syndrome of menopause: new terminology for vulvovaginal atrophy. Menopause. 2014;21(10):1063-1068. Artigo
- Labat JJ, Riant T, Robert R, et al. Diagnostic criteria for pudendal neuralgia by pudendal nerve entrapment (Nantes criteria). Neurourol Urodyn. 2008;27(4):306-310. Artigo
- American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin No. 213: Female sexual dysfunction. Obstet Gynecol. 2019;134(1):e1-e18. Guideline
Συνεχίστε την εξερεύνηση

