- Startpagina
- Esthetische gynaecologie
- Weinig gevoel in het intieme gebied
- Verlies van intieme gevoeligheid
Verlies van intieme gevoeligheid: oorzaken die het onderzoeken waard zijn
Welke vragen de arts stelt en welke onderzoeken worden aangevraagd als de intieme gevoeligheid afneemt: zenuwen, doorbloeding, hormonen, geneesmiddelen, bekkenbodem en emotionele factoren.
Quando existir, entra aqui e também no cartão da página do blog.
In dit artikel
Wanneer de intieme gevoeligheid afneemt, is de volgende vraag bijna altijd: «waarom?». Het kan iets eenvoudigs zijn, zoals een nieuw geneesmiddel of droogheid tijdens de borstvoedingsperiode, of een teken van iets wat het behandelen waard is, zoals diabetes of een probleem met de zenuwen.
In dit artikel leggen we uit hoe dat onderzoek verloopt: welke vragen helpen om te sturen, welke onderzoeken kunnen worden aangevraagd en waarom. Als u vooral op zoek bent naar de alarmsignalen, lees dan ons artikel over wanneer gebrek aan gevoeligheid een teken is om naar de arts te gaan.
Drie ideeën om te onthouden.
Fica por baixo do resumo, se existir uma segunda foto.
Waarvan de intieme gevoeligheid afhangt
Om aanraking en opwinding te voelen, moeten meerdere onderdelen samenwerken:
- Zenuwen: vooral de nervus pudendus, die de gevoeligheid van de vulva en de clitoris naar het ruggenmerg en de hersenen brengt.
- Doorbloeding: bij opwinding stroomt het bloed naar de genitale weefsels, die opzwellen en gevoeliger worden.
- Hormonen: de oestrogenen houden het slijmvlies vochtig en elastisch; testosteron en andere hormonen beïnvloeden het verlangen en de respons.
- Huid en slijmvlies: huidziekten of atrofie veranderen hoe aanraking wordt gevoeld.
- Bekkenbodemspieren: spelen een rol bij opwinding en orgasme.
- Hersenen en emoties: aandacht, verlangen, stress en stemming moduleren al het andere.
Een volledig onderzoek loopt al deze onderdelen langs, te beginnen bij de meest waarschijnlijke.
De vragen die het onderzoek sturen
Vóór elk onderzoek zal de arts proberen enkele vragen te beantwoorden. Het helpt veel als u de antwoorden voorbereid hebt.
- Wanneer begon het?Plotseling of geleidelijk? Viel het samen met een gebeurtenis (bevalling, operatie, val, nieuw geneesmiddel, begin van de menopauze)?
- Waar?Over de hele vulva, alleen de clitoris, alleen de vagina? Aan één kant of aan beide?
- Is het gevoelloosheid of minder genot?Verlies van gevoeligheid voor aanraking (gevoelloosheid) wijst meer op zenuwen; verminderd genot met normale gevoeligheid kan meer te maken hebben met opwinding, hormonen, geneesmiddelen of emotionele factoren.
- Zijn er andere symptomen?Gevoelloosheid op andere plaatsen van het lichaam, tintelingen in de voeten, urinaire of darmklachten, rugpijn, vaginale droogheid, vermoeidheid, stemmingsveranderingen.
- Welke geneesmiddelen gebruikt u?Waaronder antidepressiva, anticonceptiva, bloeddrukverlagers, anti-epileptica, hormonale behandelingen.
- Hebt u bekende ziekten?Diabetes, schildklieraandoeningen, neurologische aandoeningen, problemen met de wervelkolom, hart- en vaatziekten.
- Sport u met druk op het perineum?Wielrennen, spinning, paardrijden.
- Hoe is uw emotioneel welzijn en uw relatie?
Wat er wordt onderzocht
1. Gynaecologisch onderzoek
Observatie van de vulva, de clitoris en de vagina, op zoek naar atrofie, droogheid, huidziekten (zoals lichen sclerosus, dat de clitoris kan bedekken), littekens, verzakking of laxiteit.
2. Beoordeling van de bekkenbodem
Met een zachte vaginale palpatie worden de kracht, de coördinatie en het vermogen tot ontspannen van de spieren beoordeeld. Zwakke of te gespannen spieren kunnen de gevoeligheid en het genot veranderen.
3. Eenvoudige gevoeligheidstest
De arts kan de gevoeligheid voor lichte aanraking en prikken testen op de vulva, het perineum en de binnenkant van de dijen, en enkele reflexen van het gebied. Een verandering met het voor een zenuw typische verspreidingsgebied wijst op neurologische oorzaken.
4. Bloedonderzoek
Afhankelijk van het geval kan het omvatten:
- Glucose en geglyceerd hemoglobine (HbA1c): om diabetes op te sporen of de controle ervan te beoordelen.
- Schildklierfunctie.
- Vitamine B12, vooral bij vegetariërs, bij wie metformine gebruikt of symptomen van neuropathie heeft.
- Hormoononderzoek, in specifieke situaties (bijvoorbeeld prolactine bij menstruatieveranderingen). Oestrogeen- en testosteronwaarden veranderen zelden de beslissing en worden niet routinematig bepaald.
5. Herziening van de medicatie
Het is een van de nuttigste stappen. Antidepressiva (vooral de serotonineheropnameremmers), sommige hormonale anticonceptiva, bloeddrukverlagers, anti-epileptica en antihormonale behandelingen kunnen de gevoeligheid en het verlangen verminderen. We gaan hier dieper op in in een eigen artikel.
6. Neurologisch onderzoek of beeldvorming
Alleen als er tekenen zijn die dat rechtvaardigen (gevoelloosheid die zich uitbreidt naar de billen of dijen, urinaire of darmklachten, rugpijn met symptomen in de benen, andere neurologische klachten):
- MRI van de lumbale of sacrale wervelkolom;
- neurofysiologische studies (elektromyografie, geëvoceerde potentialen) in gespecialiseerde centra;
- beoordeling door neurologie.
7. Emotionele en seksuele beoordeling
Vragenlijsten over seksuele functie en een gesprek over de relatie, stress en stemming. Depressie, angst en conflicten in de relatie beïnvloeden de seksuele respons, en ze herkennen maakt deel uit van de beoordeling.
En daarna?
Met de resultaten wordt de behandeling op de oorzaak gericht:
- Droogheid of atrofie: vochtinbrengende middelen, glijmiddelen en, wanneer aangewezen, vaginaal oestrogeen.
- Geneesmiddelen: aanpassing van de dosis of wisseling, altijd met de arts die ze heeft voorgeschreven.
- Diabetes of schildklier: betere controle van de ziekte.
- Bekkenbodem: fysiotherapie, om te versterken of te ontspannen.
- Neurologische oorzaken: specifieke behandeling, met het geschikte specialisme.
- Emotionele en relationele factoren: psychologische of seksuologische ondersteuning.
Vaak zijn er meerdere oorzaken tegelijk, en combineert de behandeling meerdere benaderingen.
Wanneer een arts raadplegen
Zoek dringend hulp als de gevoelloosheid van de genitaliën plotseling optreedt en gepaard gaat met gevoelloosheid van de billen of dijen, moeite met plassen, verlies van controle over de blaas of de darm, of zwakte in de benen: bel 112. Voor advies kunt u de SNS 24-lijn bellen (808 24 24 24).
In de Clínica Luxmed
Bij de Clínica Luxmed, in Algés, begint de beoordeling van het verlies van intieme gevoeligheid met een gesprek zonder haast en een zorgvuldig gynaecologisch onderzoek, inclusief de bekkenbodem. We vragen de onderzoeken aan die in uw geval zinvol zijn, herzien de medicatie en stemmen, wanneer nodig, af met andere specialismen.
Neem contact met ons op
De beoordeling is een gesprek, zonder verplichting. Vertel ons wat u zorgen baart en ons team antwoordt.
Dit artikel is bedoeld ter informatie en vervangt geen medische beoordeling. De resultaten verschillen van persoon tot persoon.
Veelgestelde vragen
Is hormoononderzoek nodig?
Niet altijd. In de meeste gevallen geven de voorgeschiedenis en het onderzoek betere richting dan de hormoonwaarden, die sterk variëren. Het wordt in specifieke situaties aangevraagd.
Kan verlies van gevoeligheid het eerste teken van diabetes zijn?
Het kan voorkomen, hoewel het vaker gebeurt bij wie al enige tijd diabetes heeft. Daarom maakt de glucosewaarde deel uit van de beoordeling.
Moet ik stoppen met het antidepressivum?
Stop niet zonder met de arts te praten. Vaak is het mogelijk de dosis aan te passen of van geneesmiddel te wisselen zonder het voordeel voor de stemming te verliezen.
Welke arts moet ik raadplegen?
De gynaecoloog of de huisarts zijn goede vertrekpunten. Afhankelijk van de resultaten kan het nuttig zijn neurologie, endocrinologie, fysiotherapie of seksuologie te betrekken.
Wetenschappelijke referenties 8
- Basson R. Clinical practice. Sexual desire and arousal disorders in women. N Engl J Med. 2006;354(14):1497-1506. Artigo
- Parish SJ, Hahn SR, Goldstein SW, et al. The International Society for the Study of Women's Sexual Health process of care for the identification of sexual concerns and problems in women. Mayo Clin Proc. 2019;94(5):842-856. Guideline
- Clayton AH, Goldstein I, Kim NN, et al. The International Society for the Study of Women's Sexual Health process of care for management of hypoactive sexual desire disorder in women. Mayo Clin Proc. 2018;93(4):467-487. Guideline
- Enzlin P, Rosen R, Wiegel M, et al. Sexual dysfunction in women with type 1 diabetes: long-term findings from the DCCT/EDIC study cohort. Diabetes Care. 2009;32(5):780-785. Artigo
- Montejo AL, Montejo L, Navarro-Cremades F. Sexual side-effects of antidepressant and antipsychotic drugs. Curr Opin Psychiatry. 2015;28(6):418-423. Artigo
- Portman DJ, Gass ML. Genitourinary syndrome of menopause: new terminology for vulvovaginal atrophy. Menopause. 2014;21(10):1063-1068. Artigo
- Labat JJ, Riant T, Robert R, et al. Diagnostic criteria for pudendal neuralgia by pudendal nerve entrapment (Nantes criteria). Neurourol Urodyn. 2008;27(4):306-310. Artigo
- American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin No. 213: Female sexual dysfunction. Obstet Gynecol. 2019;134(1):e1-e18. Guideline
Blijf ontdekken

