- Strona główna
- Ginekologia estetyczna
- Popuszczanie moczu przy kaszlu lub kichaniu
- Wysiłkowe nietrzymanie moczu: leczenie
Wysiłkowe nietrzymanie moczu: leczenie, od ćwiczeń do operacji
Wycieki moczu przy kaszlu, śmiechu lub wysiłku fizycznym można leczyć etapami. Sprawdź, co mówią dowody o każdej opcji, od treningu dna miednicy po operację.
Quando existir, entra aqui e também no cartão da página do blog.
W tym artykule
Wysiłkowe nietrzymanie moczu, czyli wycieki moczu przy kaszlu, śmiechu, kichaniu lub wysiłku fizycznym, ma kilka opcji leczenia. Większość kobiet poprawia się bez operacji, a te, które jej potrzebują, mają dziś do dyspozycji opcje z dobrymi wynikami.
Zalecenia kliniczne proponują podejście etapowe: zacząć od tego, co najprostsze, i przechodzić dalej tylko w razie potrzeby (NICE, 2019).
Trzy rzeczy, które warto zapamiętać.
Fica por baixo do resumo, se existir uma segunda foto.
Etap 1: zmiany stylu życia
- Utrata masy ciała, jeśli jest nadwaga. W badaniu z randomizacją kobiety z nadwagą, które straciły około 8% masy ciała, miały istotne zmniejszenie wycieków (Subak et al., 2009).
- Ograniczenie kofeiny, która może drażnić pęcherz (NICE, 2019).
- Picie płynów w normalnej ilości, bez przesady i bez ograniczania.
- Leczenie zaparć i przewlekłego kaszlu oraz rzucenie palenia.
Etap 2: trening mięśni dna miednicy
To leczenie pierwszego rzutu wysiłkowego nietrzymania moczu (NICE, 2019).
- Działa: w przeglądzie Cochrane kobiety, które trenowały, miały znacznie większe szanse na wyleczenie lub poprawę niż te, które nie trenowały (Dumoulin et al., 2018).
- Powinien być nadzorowany: wiele kobiet napina niewłaściwe mięśnie albo wykonuje parcie w dół zamiast skurczu w górę. Fizjoterapeuta specjalizujący się w tej dziedzinie uczy prawidłowej techniki.
- Wymaga czasu: zalecenia wskazują program trwający co najmniej 3 miesiące, z co najmniej 8 skurczami, 3 razy dziennie (NICE, 2019).
- Wymaga ciągłości: korzyści utrzymują się lepiej, gdy trening jest kontynuowany po zakończeniu programu.
Biofeedback (obserwowanie skurczu mięśni na ekranie) i elektrostymulacja mogą pomóc kobietom, którym trudno napinać mięśnie, ale nie są potrzebne wszystkim (NICE, 2019).
Etap 3: urządzenia dopochwowe
Są umieszczane w pochwie i podpierają cewkę moczową, zmniejszając wycieki (Lipp et al., 2014):
- pessary na nietrzymanie moczu, które zakłada się i wyjmuje w gabinecie lub samodzielnie;
- urządzenia jednorazowe, podobne do tamponu, przydatne do stosowania tylko podczas ćwiczeń.
To dobra opcja dla osób, które mają wycieki głównie podczas określonych aktywności, chcą uniknąć operacji lub nadal planują ciążę. Dowody na ich skuteczność są ograniczone, ale wiele kobiet zgłasza poprawę (Lipp et al., 2014).
Leki
- Duloksetyna: to lek przeciwdepresyjny, który ma także wskazanie w wysiłkowym nietrzymaniu moczu. Zmniejsza wycieki, ale działania niepożądane, zwłaszcza nudności, sprawiają, że wiele kobiet rezygnuje (Mariappan et al., 2007). Zalecenia nie uznają jej za pierwszą opcję (NICE, 2019). Jak każdy lek, nie należy jej rozpoczynać ani odstawiać z własnej inicjatywy: zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
- Estrogen dopochwowy: u kobiet po menopauzie poprawia stan tkanek i może pomagać jako uzupełnienie, zwłaszcza gdy występuje też parcie naglące lub suchość (NICE, 2019).
Etap 4: zabiegi i operacje
Gdy trening i inne środki nie wystarczają, a wycieki nadal wpływają na jakość życia, można rozważyć interwencję (NICE, 2019).
Iniekcje do cewki moczowej (środki wypełniające)
Materiał wstrzykuje się w ścianę cewki moczowej, aby pomóc ją zamknąć. To zabieg mało inwazyjny, ale jego wyniki są gorsze niż po operacji i z czasem słabną, więc może być konieczne powtórzenie (Kirchin et al., 2017).
Taśmy podcewkowe
Cienka taśma jest umieszczana pod cewką moczową, przez małe nacięcie w pochwie, aby ją podeprzeć. To najlepiej zbadana operacja wysiłkowego nietrzymania moczu, z wysokim odsetkiem wyleczeń lub poprawy (Ford et al., 2017).
Taśmy są wykonane z syntetycznej siatki, a u niektórych kobiet spowodowały poważne powikłania, takie jak przewlekły ból, ekspozycja siatki w pochwie lub trudności w oddawaniu moczu. W Wielkiej Brytanii niezależny raport doprowadził do ograniczeń w ich stosowaniu i wzmocnienia świadomej zgody (Cumberlege, 2020). Dziś zaleca się, aby decyzję podejmować po szczegółowym omówieniu korzyści, ryzyka i alternatyw (NICE, 2019).
Operacje bez syntetycznej siatki
- Kolposuspensja: okolica przy szyi pęcherza jest zawieszana na szwach, drogą brzuszną lub laparoskopową.
- Taśma z własnej tkanki (sling): wykorzystuje pasek tkanki pobranej od samej pacjentki, zazwyczaj z powłok brzucha.
Dają dobre wyniki, ale są to większe operacje z dłuższą rekonwalescencją (NICE, 2019).
A laser dopochwowy?
Laser i radiofrekwencja dopochwowa były promowane w wysiłkowym nietrzymaniu moczu. Dostępne dowody są nadal niewystarczające co do skuteczności długoterminowej, a zalecenia kliniczne nie uwzględniają ich jako leczenia standardowego (NICE, 2019).
Szybkie porównanie
| Opcja | Inwazyjność | Dowody | Dla kogo |
|---|---|---|---|
| Styl życia | nie | dobra przy utracie masy ciała | wszystkie |
| Trening dna miednicy | nie | silne, pierwszy rzut | wszystkie |
| Urządzenia dopochwowe | nie | ograniczone | wycieki podczas określonych aktywności, osoby chcące uniknąć operacji |
| Duloksetyna | nie | umiarkowane, z działaniami niepożądanymi | wybrane przypadki |
| Iniekcje do cewki moczowej | mało | umiarkowane, mniej trwały efekt | osoby chcące uniknąć większej operacji |
| Taśma podcewkowa | tak | silne w zakresie skuteczności; ryzyko do omówienia | utrzymujące się wycieki po leczeniu zachowawczym |
| Kolposuspensja lub taśma z własnej tkanki | tak | dobre | alternatywa dla siatki syntetycznej |
| Laser dopochwowy | mało | niewystarczające | niezalecane jako leczenie standardowe |
Jak zdecydować
- Należy dobrze wykonać trening dna miednicy, przez co najmniej 3 miesiące, zanim rozważy się operację.
- Jeśli planuje się jeszcze ciążę, lepiej odłożyć operację: ciąża i poród mogą zniweczyć jej efekty.
- Warto poprosić o pisemną informację o korzyściach i ryzyku każdej opcji.
- Operację powinny wykonywać zespoły z doświadczeniem w uroginekologii.
Kiedy zgłosić się do lekarza
Jeśli w moczu pojawia się krew, występuje pieczenie przy oddawaniu moczu, gorączka lub ból w okolicy lędźwiowej, proszę zadzwonić do SNS 24 (808 24 24 24). Jeśli nie można już oddać moczu, proszę zadzwonić pod numer 112 lub zgłosić się na SOR.
W Klinice Luxmed
Podczas konsultacji z zakresu ginekologii estetycznej oceniamy rodzaj wycieków, dno miednicy i inne czynniki, które mogą się do nich przyczyniać, oraz wyjaśniamy opcje leczenia wraz z tym, co o każdej z nich mówią dowody.
Plan jest dopasowany do danej osoby i zaczyna się od środków najmniej inwazyjnych. W razie potrzeby współpracujemy z fizjoterapeutą uroginekologicznym lub uroginekologiem.
Proszę skontaktować się z nami
Konsultacja to rozmowa, bez zobowiązań. Proszę powiedzieć nam, co Państwa niepokoi, a nasz zespół odpowie.
Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje oceny lekarskiej. Wyniki różnią się w zależności od osoby.
Często zadawane pytania
Czy wysiłkowe nietrzymanie moczu można wyleczyć?
Wiele kobiet zostaje wyleczonych lub znacznie się poprawia dzięki treningowi dna miednicy. Kobiety, u których poprawy nie ma, mają opcje chirurgiczne z dobrymi wynikami.
Po jakim czasie trening dna miednicy zaczyna działać?
Zalecenia wskazują co najmniej 3 miesiące regularnego treningu. Niektóre kobiety zauważają poprawę wcześniej.
Czy operacja nietrzymania moczu jest bezpieczna?
Operacje dają dobre wyniki, ale wiążą się z ryzykiem, zwłaszcza te z użyciem syntetycznej siatki. Decyzję należy podjąć po szczegółowym omówieniu korzyści, ryzyka i alternatyw.
Czy laser dopochwowy rozwiązuje problem wycieków moczu?
Dowody są nadal niewystarczające, a zalecenia kliniczne nie uwzględniają go jako leczenia standardowego.
Czy po operacji mogę zajść w ciążę?
Można, ale ciąża i poród mogą spowodować nawrót wycieków. Zazwyczaj zaleca się odłożenie operacji do czasu, gdy nie planuje się już kolejnych dzieci.
Czy są tabletki na wysiłkowe nietrzymanie moczu?
Istnieje lek z takim wskazaniem, duloksetyna, ale działania niepożądane są częste i nie jest to pierwsza opcja. Nie należy jej rozpoczynać ani odstawiać z własnej inicjatywy.
Źródła naukowe 8
- National Institute for Health and Care Excellence. Urinary incontinence and pelvic organ prolapse in women: management (NG123). Londres: NICE; 2019. Guideline
- Dumoulin C, Cacciari LP, Hay-Smith EJC. Pelvic floor muscle training versus no treatment, or inactive control treatments, for urinary incontinence in women. Cochrane Database Syst Rev. 2018;10(10):CD005654. Revisão Cochrane
- Subak LL, Wing R, West DS, et al. Weight loss to treat urinary incontinence in overweight and obese women. N Engl J Med. 2009;360(5):481-90. Artigo
- Ford AA, Rogerson L, Cody JD, Aluko P, Ogah JA. Mid-urethral sling operations for stress urinary incontinence in women. Cochrane Database Syst Rev. 2017;7(7):CD006375. Revisão Cochrane
- Cumberlege J. First Do No Harm: The report of the Independent Medicines and Medical Devices Safety Review. Londres; 2020. PDF
- Lipp A, Shaw C, Glavind K. Mechanical devices for urinary incontinence in women. Cochrane Database Syst Rev. 2014;(12):CD001756. Revisão Cochrane
- Kirchin V, Page T, Keegan PE, Atiemo KO, Cody JD, McClinton S, Aluko P. Urethral injection therapy for urinary incontinence in women. Cochrane Database Syst Rev. 2017;7(7):CD003881. Revisão Cochrane
- Mariappan P, Alhasso A, Ballantyne Z, Grant A, N'Dow J. Duloxetine, a serotonin and noradrenaline reuptake inhibitor (SNRI) for the treatment of stress urinary incontinence: a systematic review. Eur Urol. 2007;51(1):67-74. Artigo
Odkrywaj dalej


