- Strona główna
- Ginekologia estetyczna
- Pochwa zamykająca się przy penetracji
- Nie mogę włożyć tamponu ani odbyć stosunku
Niemożność założenia tamponu i współżycia: co to może być
Gdy nic nie wchodzi, nawet tampon, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest pochwica, ale są też inne. Zobacz przyczyny, wpływ na badania przesiewowe i ciążę oraz co można zrobić.
Quando existir, entra aqui e também no cartão da página do blog.
W tym artykule
Niektóre kobiety nie odczuwają tylko bólu: po prostu nie są w stanie. Tampon nie wchodzi, badanie ginekologiczne pozostaje niewykonane, próby współżycia z penetracją kończą się, zanim się zaczną. Wiele kobiet żyje tak przez lata, w milczeniu, czasem w długich związkach lub małżeństwach, w których penetracja nigdy nie nastąpiła.
Nie jest to rzadki problem i w zdecydowanej większości przypadków można go skutecznie leczyć. W tym artykule wyjaśniamy najbardziej prawdopodobne przyczyny, praktyczny wpływ na badania przesiewowe, ciążę i związek oraz przedstawiamy dostępne rozwiązania.
Trzy rzeczy, które warto zapamiętać.
Fica por baixo do resumo, se existir uma segunda foto.
Gdy penetracja po prostu nie jest możliwa
Co innego, gdy penetracja boli, a co innego, gdy nie jest możliwa. Gdy nic nie wchodzi: ani cienki tampon, ani palec, ani mały wziernik, prawdopodobnych przyczyn jest niewiele.
Pochwica
To najczęstsza przyczyna. Mięśnie dna miednicy kurczą się mimowolnie przy każdej próbie penetracji, często z silnym lękiem, i tworzą barierę, która wydaje się fizyczna. U wielu kobiet występuje od pierwszej próby (pochwica pierwotna). Pożądanie, pobudzenie i orgazm mogą być zachowane (Lahaie et al., 2010). Szczegółowo wyjaśniamy to w artykule o tym, czym jest pochwica.
Zmiany błony dziewiczej
Błona dziewicza to cienka błona przy wejściu do pochwy, o bardzo zróżnicowanych kształtach. U niektórych kobiet:
- błona dziewicza sztywna lub gruba: mało elastyczna, uniemożliwia penetrację i boli;
- błona dziewicza przegrodowa: ma pasmo tkanki przecinające otwór; tampon może wejść, ale się zakleszcza lub trudno go wyjąć;
- błona dziewicza mikroperforowana: otwór jest bardzo mały; miesiączka wypływa, ale penetracja nie jest możliwa.
Zmiany te widać w badaniu, a koryguje się je niewielkim zabiegiem chirurgicznym: himenotomią lub himenektomią (ACOG, 2019). Czasami współistnieją z pochwicą, ponieważ bolesne próby wywołują lęk.
Rzadkie przyczyny
- Poprzeczna lub podłużna przegroda pochwy, czyli ściana tkanki wewnątrz pochwy.
- Agenezja pochwy, jak w zespole Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, w którym pochwa jest krótka lub nie rozwinęła się (ACOG, 2018). Zwykle wykrywa się ją w okresie dojrzewania z powodu braku miesiączki.
- Zwężenie nabyte, spowodowane zaawansowanym liszajem twardzinowym, bliznami po operacji lub radioterapią.
Jeśli miesiączka jest prawidłowa, a trudność występuje od zawsze, pochwica i zmiany błony dziewiczej są zdecydowanie najbardziej prawdopodobnymi przyczynami. Dla osób, którym penetracja jest częściowo możliwa, ale boli, artykuł o bólu przy tamponie, badaniu i stosunku omawia przyczyny szerzej.
Praktyczne skutki
Badania przesiewowe w kierunku raka szyjki macicy
Wiele kobiet w tej sytuacji nigdy nie wykonało cytologii ani testu na HPV. Ryzyko zakażenia HPV jest mniejsze u osób, które nigdy nie miały kontaktu seksualnego, ale nie jest zerowe, ponieważ wirus przenosi się także przez kontakt narządów płciowych bez penetracji. Opcje do omówienia z lekarzem:
- odroczenie badań przesiewowych na krótki czas, na czas leczenia pochwicy, jeśli ryzyko jest niskie;
- samodzielne pobranie wymazu z pochwy w kierunku HPV za pomocą cienkiego wacika, tam gdzie jest to dostępne (Arbyn et al., 2018);
- badanie bardzo małym wziernikiem, gdy kobieta będzie na to gotowa;
- w wyjątkowych sytuacjach badanie w sedacji.
Ciąża
Brak możliwości penetracji nie oznacza, że nie można zajść w ciążę. Są kobiety, które zachodzą w ciążę bez pełnej penetracji, ponieważ wystarczy, że do wytrysku dojdzie przy wejściu do pochwy. Gdy ciąża jest pożądana, a penetracja nadal nie jest możliwa, lekarz może omówić:
- najpierw leczenie pochwicy, jeśli jest na to czas;
- inseminację nasieniem partnera za pomocą strzykawki bez igły, w domu, pod kierunkiem lekarza;
- inseminację domaciczną w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji, w uzasadnionych przypadkach.
Poród drogami natury jest możliwy u większości kobiet z pochwicą. Zespół położniczy powinien o niej wiedzieć, aby dostosować badania w czasie ciąży i porodu (Achour et al., 2019).
Związek i poczucie własnej wartości
Niemożność penetracji często obciąża związek i sposób, w jaki kobieta postrzega siebie. Poczucie winy, przekonanie, że „nie jest się normalną”, albo lęk, że partner się podda, są częste. Warto pamiętać, że intymność seksualna nie sprowadza się do penetracji i że wiele par ma satysfakcjonujące życie seksualne w trakcie leczenia. Artykuł o pochwicy i związku omawia, jak zaangażować partnera.
Co można zrobić
- Konsultacja i ocena, z badaniem tylko wtedy i w taki sposób, w jaki kobieta się na to zgodzi, aby odróżnić pochwicę od przyczyn anatomicznych.
- W razie zmiany błony dziewiczej lub przegrody: niewielki zabieg chirurgiczny, a następnie, w razie potrzeby, rozszerzadła.
- Jeśli to pochwica: edukacja, fizjoterapia dna miednicy, stopniowa ekspozycja z użyciem palców i rozszerzadeł oraz terapia seksualna lub poznawczo-behawioralna. W wybranych przypadkach opcje drugiego rzutu. Przebieg leczenia opisujemy w artykule o tym, jak leczy się pochwicę.
Jak długo to trwa
Zależy od przyczyny. Himenotomia rozwiązuje problem w ciągu kilku tygodni. W pochwicy niektóre kobiety osiągają pożądaną penetrację w ciągu tygodni, a inne potrzebują kilku miesięcy. Nawet gdy problem trwa od wielu lat, leczenie zwykle przynosi efekt (ter Kuile et al., 2013).
Kiedy zgłosić się na konsultację
Nie ma wieku ani stażu związku, które oznaczałyby, że na szukanie pomocy jest „za późno”.
Należy pilnie zgłosić się do lekarza, jeśli do 15. roku życia nie wystąpiła pierwsza miesiączka, jeśli występuje silny cykliczny ból miednicy bez widocznego krwawienia miesiączkowego lub jeśli tampon utknął. W razie wątpliwości należy zadzwonić do linii SNS 24 (808 24 24 24). W nagłym przypadku należy zadzwonić pod numer 112.
W Klinice Luxmed
W Klinice Luxmed pierwsza konsultacja odbywa się bez pośpiechu i bez obowiązkowego badania. Wysłuchujemy historii, wyjaśniamy możliwe przyczyny i tylko za zgodą wykonujemy dostosowane badanie, aby odróżnić pochwicę od zmian anatomicznych. Po postawieniu diagnozy ustalamy plan i współpracujemy z fizjoterapią dna miednicy, wsparciem psychologicznym lub seksuologicznym oraz, w razie potrzeby, z medycyną rozrodu.
Proszę skontaktować się z nami
Konsultacja to rozmowa, bez zobowiązań. Proszę powiedzieć nam, co Państwa niepokoi, a nasz zespół odpowie.
Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje oceny lekarskiej. Wyniki różnią się w zależności od osoby.
Często zadawane pytania
Jestem w związku od lat i nigdy nie doszło do penetracji. Czy nadal można to leczyć?
Tak. Badania nad pochwicą obejmują wiele kobiet w takiej sytuacji, z dobrymi wynikami nawet po wielu latach.
Skąd wiem, czy to pochwica, czy problem z błoną dziewiczą?
Potwierdzić może to tylko badanie. Wskazówka: w pochwicy trudność zwykle wiąże się z lękiem i skurczem, a czasem spokojnie udaje się wprowadzić mały palec. Przy sztywnej lub przegrodowej błonie dziewiczej występuje widoczna przeszkoda fizyczna.
Czy mogę zajść w ciążę bez penetracji?
Jest to możliwe, choć mniej prawdopodobne. Jeśli chce Pani zajść w ciążę, warto porozmawiać z lekarzem o dostępnych opcjach, w tym o samodzielnej inseminacji pod kontrolą lekarza.
Czy operacja leczy pochwicę?
Nie. Operacja jest wskazana tylko wtedy, gdy występuje zmiana anatomiczna, taka jak sztywna lub przegrodowa błona dziewicza. W pochwicy leczenie opiera się głównie na fizjoterapii, stopniowej ekspozycji i wsparciu psychologicznym.
Czy muszę wykonywać badania przesiewowe w kierunku raka szyjki macicy, jeśli nigdy nie było penetracji?
Zależy od Pani historii. Warto porozmawiać z lekarzem o ryzyku i opcjach, w tym o samodzielnym pobraniu wymazu, tam gdzie jest to dostępne.
Źródła naukowe 6
- Lahaie MA, Boyer SC, Amsel R, Khalifé S, Binik YM. Vaginismus: a review of the literature on the classification/diagnosis, etiology and treatment. Womens Health (Lond). 2010;6(5):705-719. doi:10.2217/whe.10.46 Revisão
- ter Kuile MM, Melles R, de Groot HE, Tuijnman-Raasveld CC, van Lankveld JJ. Therapist-aided exposure for women with lifelong vaginismus: a randomized waiting-list control trial of efficacy. J Consult Clin Psychol. 2013;81(6):1127-1136. doi:10.1037/a0034292 Artigo
- American College of Obstetricians and Gynecologists. Committee Opinion No. 780: Diagnosis and management of hymenal variants. Obstet Gynecol. 2019;133(6):e372-e376. doi:10.1097/AOG.0000000000003283 Guideline
- American College of Obstetricians and Gynecologists. Committee Opinion No. 728: Müllerian agenesis: diagnosis, management, and treatment. Obstet Gynecol. 2018;131(1):e35-e42. doi:10.1097/AOG.0000000000002458 Guideline
- Achour R, Koch M, Zgueb Y, Ouali U, Ben Hmid R. Vaginismus and pregnancy: epidemiological profile and management difficulties. Psychol Res Behav Manag. 2019;12:137-143. doi:10.2147/PRBM.S186950 Artigo
- Arbyn M, Smith SB, Temin S, et al. Detecting cervical precancer and reaching underscreened women by using HPV testing on self samples: updated meta-analyses. BMJ. 2018;363:k4823. doi:10.1136/bmj.k4823 Artigo
Odkrywaj dalej

