Algés, Oeiras Ma t/m za · 09:00 tot 13:00 en 14:00 tot 19:00
WhatsApp Afspraak maken
  1. Startpagina
  2. Esthetische gynaecologie
  3. Verzwakte plasbuis
  4. Incontinentie: diagnose

Urine-incontinentie bij vrouwen: de soorten en hoe ze worden vastgesteld

Bij de meeste vrouwen wordt urine-incontinentie tijdens het consult vastgesteld. Bekijk de soorten, het eerste onderzoek, aanvullend onderzoek en alarmsignalen.

Rúben BritoAuteur
Dr. Michelle CampagnoliMedisch getoetst · OM nr. 69467
7 min leestijd
Foto de capa · a do cartão do blog1200 × 800 px (3:2)
Quando existir, entra aqui e também no cartão da página do blog.
In dit artikel
  1. Samengevat
  2. De soorten, kort samengevat
  3. Het eerste onderzoek
  4. Aanvullend onderzoek: wanneer is het nodig
  5. Is urodynamisch onderzoek altijd nodig?
  6. Waarschuwingssignalen
  7. Van diagnose naar behandeling
  8. Wanneer een arts raadplegen
  9. Bij de Clínica Luxmed
  10. Veelgestelde vragen

Urine-incontinentie komt voor bij een aanzienlijk deel van de volwassen vrouwen (Milsom en Gyhagen, 2019). Voordat er behandeld wordt, moet duidelijk zijn om welk type incontinentie het gaat, hoe ernstig het is en of er een oorzaak is die extra aandacht vraagt.

Het goede nieuws is dat de diagnose bij de meeste vrouwen tijdens het consult wordt gesteld, met een gesprek, een dagboek, een onderzoek en een urineonderzoek. Uitgebreider onderzoek is alleen nodig in geselecteerde gevallen (NICE, 2019).

In 30 seconden

Drie ideeën om te onthouden.

1Het type bepaalt de behandelingDe belangrijkste typen zijn stress-, aandrang- en gemengde incontinentie. Een goede diagnose voorkomt behandelingen die niet passen bij uw type incontinentie.
2Het eerste onderzoek is eenvoudigHet omvat een gesprek, een plasdagboek, een gynaecologisch onderzoek en een urineonderzoek. Urodynamisch onderzoek is niet nodig voordat u met de conservatieve behandeling begint.
3Sommige signalen vragen ander onderzoekBloed in de urine, terugkerende infecties, pijn of moeite om de blaas te legen vragen om aanvullend onderzoek.
Imagem opcional · abertura1200 × 800 px
Fica por baixo do resumo, se existir uma segunda foto.

De soorten, kort samengevat

TypeIn een notendop
Stressurineverlies bij hoesten, niezen, lachen, springen of tillen
Aandrangurineverlies bij een plotselinge, sterke aandrang om te plassen
Gemengdbeide
Overloopde blaas wordt niet leeggemaakt en «loopt over»
Continupermanent urineverlies, zonder inspanning of aandrang

Voor een uitgebreidere uitleg van elk type leest u het artikel Nadruppelen, aandrang of inspanning: de soorten urineverlies. Hier richten we ons op hoe de diagnose wordt gesteld (Haylen et al., 2010).

Het eerste onderzoek

De klinische richtlijnen beschrijven een eenvoudig eerste onderzoek, waarmee bij de meeste vrouwen met de behandeling kan worden begonnen (NICE, 2019).

1. Voorgeschiedenis

  • wanneer het urineverlies optreedt en in welke hoeveelheid;
  • sinds wanneer, en of het begon na een bevalling, een operatie of in de menopauze;
  • bijkomende klachten: aandrang, vaak plassen, 's nachts wakker worden, moeite met legen, pijn, bloed in de urine, infecties;
  • darmklachten en klachten van verzakking;
  • medicatie, bijvoorbeeld plaspillen (diuretica);
  • aandoeningen zoals diabetes of neurologische aandoeningen;
  • invloed op het dagelijks leven, het werk, het sporten en het seksleven.

2. Vragenlijsten

Gevalideerde vragenlijsten, zoals de ICIQ, meten de frequentie, de hoeveelheid en de impact van het urineverlies en dienen om de situatie voor en na de behandeling te vergelijken (NICE, 2019, Avery et al., 2004).

3. Plasdagboek

Gedurende minstens 3 dagen, met zowel werkdagen als rustdagen, noteert u (NICE, 2019):

  • wat u drinkt en hoeveel;
  • het tijdstip en het volume van elke plas (met een maatbeker);
  • het urineverlies en wat u op dat moment deed;
  • de aandrang.

Het dagboek onthult vaak dingen die in het dagelijks leven niet opvallen, zoals te weinig drinken, veel koffie drinken of plassen «voor de zekerheid».

4. Lichamelijk onderzoek

  • onderzoek van de buik, om een overvolle blaas of zwellingen uit te sluiten;
  • gynaecologisch onderzoek, op zoek naar atrofie, verzakking of andere afwijkingen (Bump et al., 1996);
  • beoordeling van de kracht van de bekkenbodemspieren (NICE, 2019);
  • hoesttest: met een enigszins gevulde blaas hoesten om te zien of er urine verloren gaat;
  • een eenvoudig neurologisch onderzoek, als er een vermoeden is van een neurologische oorzaak.

5. Urineonderzoek

Een urinestrip of urineonderzoek sluit een infectie uit en spoort bloed of suiker in de urine op (NICE, 2019).

6. Resturine na het plassen

Bij klachten van onvolledig legen of terugkerende infecties wordt de urine gemeten die na het plassen in de blaas achterblijft, meestal met echografie (NICE, 2019).

Aanvullend onderzoek: wanneer is het nodig

OnderzoekWat is hetWanneer wordt het aangevraagd
Padtesteen verband dragen dat vóór en na een reeks activiteiten wordt gewogen, om de hoeveelheid verloren urine te metenwanneer het nuttig is het urineverlies te kwantificeren, in onderzoek of vóór een operatie; geen routine (NICE, 2019)
Urodynamisch onderzoekeen dunne katheter in de blaas en een in de endeldarm meten de drukken terwijl de blaas zich vult en leegtwanneer het type incontinentie niet duidelijk is, bij klachten van legen, na een eerdere operatie of wanneer in complexe gevallen een operatie wordt overwogen (NICE, 2019)
Cystoscopieonderzoek van de binnenkant van de blaas met een dunne camerabloed in de urine, blaaspijn, terugkerende infecties, vermoeden van een fistel (NICE, 2019)
Echografie van nieren en blaasbeeld van de nieren en de blaasverhoogde resturine, terugkerende infecties, vermoeden van andere afwijkingen
MRI-scangedetailleerd beeld van het bekkenvermoeden van een divertikel van de plasbuis, zwellingen of complexe gevallen

Is urodynamisch onderzoek altijd nodig?

Nee. De richtlijnen geven aan dat het niet moet worden gedaan vóór de start van de conservatieve behandeling (NICE, 2019). Zelfs vóór een operatie waren in een gerandomiseerde studie bij vrouwen met ongecompliceerde stressincontinentie de resultaten vergelijkbaar met en zonder voorafgaand urodynamisch onderzoek (Nager et al., 2012). Het blijft nuttig in complexere situaties: onduidelijke gemengde klachten, eerdere operatie, vermoeden van een leegmaakprobleem of neurologische aandoening (NICE, 2019).

Waarschuwingssignalen

Sommige bevindingen vragen om snelle verwijzing naar urologie of gynaecologie (NICE, 2019):

  • zichtbaar bloed in de urine;
  • microscopisch bloed in de urine na het 50e levensjaar;
  • terugkerende urineweginfecties met bloed in de urine na het 40e levensjaar;
  • vermoeden van een zwelling in het bekken;
  • voelbare blaas na het plassen;
  • vermoeden van een fistel (continu urineverlies);
  • aanhoudende pijn in de blaas of de plasbuis;
  • incontinentie met tekenen van een neurologische aandoening;
  • eerdere operatie voor incontinentie of bekkenbestraling.

Van diagnose naar behandeling

Als de diagnose is gesteld, begint de behandeling bijna altijd met het eenvoudigste (NICE, 2019):

  • stress: begeleide bekkenbodemtraining gedurende minstens 3 maanden;
  • aandrang: blaastraining en aanpassing van vocht- en cafeïne-inname;
  • gemengd: beginnen met het symptoom dat het meest hindert.

Het plasdagboek en de vragenlijsten worden aan het einde van de behandeling herhaald, om de verbetering te meten.

Wanneer een arts raadplegen

Maak een afspraak als

Vink aan wat op u van toepassing is.

Hebt u bloed in de urine, een brandend gevoel bij het plassen of twijfels over uw klachten, bel dan SNS 24 (808 24 24 24). Kunt u niet plassen, hebt u hoge koorts met pijn in de lendenen, of verliest u plotseling de controle over de urine met zwakte in de benen, bel dan 112.

In de Clínica Luxmed

Tijdens het consult gynaecoesthetiek voeren we het eerste onderzoek naar de incontinentie uit: gesprek, vragenlijst, plasdagboek, gynaecologisch onderzoek en onderzoek van de bekkenbodem, en een urineonderzoek wanneer nodig.

Op basis van de diagnose stellen we een plan op maat voor, gebaseerd op wat het wetenschappelijke bewijs ondersteunt. Zijn er uitgebreidere onderzoeken nodig, dan verwijzen we door naar urologie of urogynaecologie.

Neem contact met ons op

De beoordeling is een gesprek, zonder verplichting. Vertel ons wat u zorgen baart en ons team antwoordt.

info@luxmed.pt

Dit artikel is bedoeld ter informatie en vervangt geen medische beoordeling. De resultaten verschillen van persoon tot persoon.

Veelgestelde vragen

Welk onderzoek wordt gedaan bij urine-incontinentie?

In de meeste gevallen volstaan een gesprek, een plasdagboek, een gynaecologisch onderzoek en een urineonderzoek. Ander onderzoek wordt alleen in geselecteerde gevallen aangevraagd.

Wat is urodynamisch onderzoek?

Het is een onderzoek dat de drukken in de blaas meet terwijl die zich vult en leegt. Er worden dunne katheters gebruikt en het duurt ongeveer 30 tot 60 minuten.

Is urodynamisch onderzoek pijnlijk?

Het kan onaangenaam zijn, vooral bij het inbrengen van de katheters, maar over het algemeen is het niet pijnlijk.

Heb ik onderzoek nodig voordat ik bekkenbodemoefeningen doe?

Uitgebreid onderzoek is niet nodig. Een eerste beoordeling tijdens het consult is voldoende om te beginnen.

Hoe houd ik een plasdagboek bij?

Noteer 3 dagen lang wat u drinkt, het tijdstip en het volume van elke plas (met een maatbeker), en wanneer u urine verliest en wat u toen deed.

Kan incontinentie een teken van een andere ziekte zijn?

In de meeste gevallen niet. Maar bloed in de urine, pijn, terugkerende infecties of neurologische klachten vragen om onderzoek.

Wetenschappelijke referenties 6
  1. National Institute for Health and Care Excellence. Urinary incontinence and pelvic organ prolapse in women: management (NG123). Londres: NICE; 2019. Guideline
  2. Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, et al. An International Urogynecological Association (IUGA)/International Continence Society (ICS) joint report on the terminology for female pelvic floor dysfunction. Neurourol Urodyn. 2010;29(1):4-20. doi:10.1002/nau.20798 Guideline
  3. Avery K, Donovan J, Peters TJ, Shaw C, Gotoh M, Abrams P. ICIQ: a brief and robust measure for evaluating the symptoms and impact of urinary incontinence. Neurourol Urodyn. 2004;23(4):322-30. doi:10.1002/nau.20041 Artigo
  4. Nager CW, Brubaker L, Litman HJ, et al. A randomized trial of urodynamic testing before stress-incontinence surgery. N Engl J Med. 2012;366(21):1987-97. doi:10.1056/NEJMoa1113595 Artigo
  5. Bump RC, Mattiasson A, Bø K, et al. The standardization of terminology of female pelvic organ prolapse and pelvic floor dysfunction. Am J Obstet Gynecol. 1996;175(1):10-7. doi:10.1016/s0002-9378(96)70243-0 Guideline
  6. Milsom I, Gyhagen M. The prevalence of urinary incontinence. Climacteric. 2019;22(3):217-22. doi:10.1080/13697137.2018.1543263 Artigo
Geschreven doorRúben BritoOperial Development
Medisch getoetstDr. Michelle CampagnoliOM nr. 69467 · Arts met Bevoegdheid in Esthetische Geneeskunde.Profiel bekijken →

Afspraak maken

Maak uw afspraak

Kies hoe u het liefst met ons in contact komt. Wij maken de afspraak voor het intakeconsult met dr. Michelle Campagnoli.

Boeken via de websiteIntakeconsultSpreek onze assistente aan via WhatsApp en vraag naar de actuele prijs van de beoordeling.

New Life Miraflores, Algés · Office Center, R. Santa Teresa do Menino Jesus n.º 6, 9.º C, 1495-048

Uw gegevens worden uitsluitend voor dit contact gebruikt. Elke behandeling is afhankelijk van een voorafgaande medische beoordeling.

Afspraak aanvragenInvullen duurt minder dan een minuut.
Specialisme
U hoeft uw situatie niet uitgebreid te beschrijven. De arts bespreekt het met u tijdens het consult.
Aanvraag ontvangen. Ons team neemt zo snel mogelijk contact met u op.
BellenAssistentBeschikbaarAfspraak