Algés, Oeiras Ma t/m za · 09:00 tot 13:00 en 14:00 tot 19:00
WhatsApp Afspraak maken

Esthetische gynaecologie

Verzwakte plasbuisWanneer de plasbuis niet meer afsluit zoals vroeger en de urine bij weinig inspanning ontsnapt

«Verzwakte plasbuis» is de manier waarop veel vrouwen het gevoel beschrijven de urine niet meer te kunnen «ophouden»: ze ontsnapt bij hoesten, lachen, opstaan of zelfs bij minimale inspanning. Bijna altijd zit er stressincontinentie achter, waarbij de afsluiting van de plasbuis of de steun ervan kracht heeft verloren, door leeftijd, menopauze, bevallingen of een operatie. Hier leggen we uit hoe de plasbuis werkt, wat er mis kan gaan, wat wordt beoordeeld en wat helpt, te beginnen met bekkenbodemtraining, en wat de kliniek kan voorstellen, eerlijk over wat het bewijs laat zien.

Beoordeeld door Dr. Michelle Campagnoli, medisch directeur

  • 4 cmis de lengte van de plasbuis van de vrouw, en de afsluiting hangt van meerdere lagen af
  • 1intakeconsult, altijd eerst
  • 70 €beoordeling geboekt via de website
Fotografia · uretra-enfraquecida-hero800 × 1000 px · vertical 4:5Mulher de uns 55 anos, cabelo curto grisalho bem cuidado, de camisa clara, a sorrir com ar descontraído enquanto rega plantas numa varanda com luz natural de fim de manhã; fotografia de retrato, sem nudez nem qualquer zona íntima visível

Zo herkent u het

Is het een verzwakte plasbuis?

Het is op zich geen diagnose: het is wat de vrouw voelt wanneer de afsluiting van de plasbuis of de steun ervan de toegenomen druk in de buik niet meer aankan. Wat telt, is bij welke inspanning u urine verliest, in welke hoeveelheid en sinds wanneer.

Vink aan wat u herkent0/7

Vink de signalen aan die u herkent bij uzelf. Het is geen diagnose, het geeft u slechts een indruk.

Hebt u bloed in de urine, pijn of een branderig gevoel bij het plassen met koorts of lage rugpijn, kunt u niet plassen, voelt u een «bal» of zwaarte in de vagina, verliest u urine zonder inspanning of aandrang, of begon het urineverlies na een operatie of na bestraling van het bekken? Dan hebt u snel een beoordeling nodig en mag u niet wachten. Buiten kantooruren kunt u SNS 24 bellen: 808 24 24 24.

Fotografia · uretra-enfraquecida-consulta1083 × 1300 px · vertical 5:6Médica de bata branca sentada de frente para uma mulher de uns 55 anos, numa sala de consulta de luz natural, com um modelo anatómico da pelve e um bloco de notas em cima da secretária; ambiente acolhedor e reservado, sem qualquer imagem da zona íntima
Kader voor de foto van een consult. De stippen geven aan wat de arts beoordeelt; de afbeelding toont het intieme gebied niet.

Waarom het ontstaat

Wat er achter een verzwakte plasbuis kan zitten

De plasbuis blijft gesloten door twee dingen tegelijk: haar eigen afsluiting (de sluitspier en het slijmvlies) en de steun van de bekkenbodem die haar ondersteunt. Wanneer een van beide tekortschiet, ontsnapt de urine. Kies een situatie om te zien hoe die meespeelt.

De afsluiting van de plasbuis

De plasbuis sluit af dankzij een ring van spier (de sluitspier) en een «kussentje» van slijmvlies en bloedvaten in haar wand. In een onderzoek dat vrouwen met en zonder urineverlies bij inspanning vergeleek, was de sluitingsdruk van de plasbuis ongeveer 42% lager bij de vrouwen met urineverlies, en het was de factor die het sterkst met het urineverlies samenhing, meer dan de steun.

Wat meespeelt

Denken dat het probleem alleen in de «buitenste» spieren zit en dat meer oefenen, alleen, alles oplost.

Wat helpt

Bekkenbodemtraining, die de kracht en de reactiesnelheid verbetert, en ook de toestand van het slijmvlies beoordelen.

Normaal of te beoordelen

Een verzwakte plasbuis of een andere oorzaak

Niet al het urineverlies komt van de afsluiting of de steun van de plasbuis. Daarom is het verstandig te weten welk type het is voordat u de behandeling kiest.

  • Hoe het zich toont. De urine ontsnapt bij hoesten, niezen, lachen, springen, gewichten tillen of van houding veranderen, zonder voorafgaande aandrang.

  • Wanneer het gebeurt. Bij inspanningen die de druk in de buik verhogen. Als het bij minimale inspanning ontsnapt, kan er een zeer zwakke afsluiting van de plasbuis zijn, wat om een zorgvuldiger beoordeling vraagt.

  • Wat de kliniek doet. De arts luistert naar wat er gebeurt, doet het onderzoek, beoordeelt de bekkenbodem en het slijmvlies en bevestigt het type urineverlies.

  • Thuis. Bekkenbodemtraining, een dagboek van 3 dagen en aanspannen vóór de inspanning, in afwachting van het consult.

Kunt u niet plassen, hebt u hoge koorts met lage rugpijn, of bent u plotseling de controle over de urine kwijt met zwakte in de benen? Bel 112 of ga naar de spoedeisende hulp. Hebt u bloed in de urine, een branderig gevoel bij het plassen of twijfels, dan kunt u buiten kantooruren SNS 24 bellen: 808 24 24 24.

Afspraak voor intakeconsult

Wat kan helpen

Opties bij een verzwakte plasbuis

De eerstelijnsbehandeling is training van de bekkenbodemspieren onder begeleiding, gedurende minstens 3 maanden, met dagelijkse zorg voor gewicht, hoest en darmen. Het is de behandeling met het meeste bewijs en bijna zonder risico's. Bij vaginale atrofie kan lokale behandeling helpen. Als het niet volstaat, zijn er andere wegen, zoals het pessarium, de beoordeling bij urogynaecologie en een operatie (suburethrale bandjes, colposuspensie, injecties met vulmiddel), die met een specialist worden besproken en niet datgene zijn wat de kliniek als eerste voorstelt. De onderstaande behandelingen zijn aanvullende opties, per geval beoordeeld en zonder resultaten te beloven, met beperkt bewijs voor urineverlies.

Afspraak voor intakeconsult
Afgeschermde behandelkamer, met het apparaat op een elegant karretje en een patiënte die rust, bedekt met een handdoek

Technologie

Sectum, Neauvia-radiofrequentie (NRose-protocol)

Radiofrequentie met lage intensiteit die op het intieme gebied wordt toegepast, met de bedoeling het collageen van de weefsels die de plasbuis ondersteunen te stimuleren. Er zijn weinig en kleine studies, en bij urineverlies is het bewijs nog onvoldoende. Het vervangt de bekkenbodemtraining niet.

Kan worden overwogen wanneer

het urineverlies bij inspanning is licht tot matig, de training onder begeleiding is gedaan (of loopt nog) en volstond niet, de arts heeft uitgelegd wat er bekend is en wat niet, en de beslissing is aan u.

Meer weten
De arts maakt het laserapparaat klaar, met de beschermbril op de voorgrond

Technologie

Fractionele CO2-laser

Laserenergie die op het vaginale slijmvlies wordt toegepast, met de bedoeling het weefsel te vernieuwen en de steun van de plasbuis te verbeteren. De resultaten bij urineverlies zijn wisselend en de FDA waarschuwde in 2018 voor brandwonden, littekens en pijn met deze apparaten, die zij niet heeft goedgekeurd voor incontinentie.

Kan worden overwogen wanneer

de beoordeling bevestigde licht tot matig urineverlies bij inspanning, de eerstelijnsopties zijn uitgevoerd en andere alternatieven zijn overwogen, nadat de voordelen en de risico's zijn uitgelegd.

Meer weten

En wat zegt het bewijs? Het meeste bewijs heeft bekkenbodemtraining: in een Cochrane-review genas of verbeterde ze het urineverlies bij inspanning bij veel meer vrouwen dan niet behandelen. Voor vaginale laser en radiofrequentie vond een review van 10 studies met schijnbehandeling (2026) een bescheiden en kortdurend voordeel, met het meest consistente resultaat voor de erbiumlaser (die wij niet gebruiken), wisselende resultaten voor de CO2-laser en onvoldoende bewijs voor radiofrequentie. In 2018 waarschuwde de FDA (Verenigde Staten) dat zij deze apparaten niet heeft goedgekeurd voor de behandeling van urine-incontinentie en dat ze brandwonden, littekens en pijn kunnen veroorzaken, en het NICE (Verenigd Koninkrijk, 2021) raadde aan de transvaginale laser alleen in onderzoeksverband te gebruiken, omdat het bewijs voor veiligheid en werkzaamheid op lange termijn ontbreekt. Als de afsluiting van de plasbuis zeer zwak is of het urineverlies ernstig, is het onwaarschijnlijk dat deze behandelingen volstaan. Daarom legt de arts u dit eerst allemaal uit, en geen van beide vervangt de bekkenbodemtraining.

Zo verloopt het traject

Van het eerste consult tot het plan op maat

Geen enkele behandeling begint zonder een intakeconsult bij de arts. De meeste vrouwen beginnen met het eenvoudigste, en pas daarna wordt meer overwogen.

  1. 01In de kliniek

    Intakeconsult

    De arts luistert naar hoe en wanneer het urineverlies optreedt, vraagt naar bevallingen, menopauze, operaties en medicatie en laat u in privacy en zonder haast praten. Ze kan u een eenvoudige vragenlijst over de impact van het urineverlies voorleggen.

  2. 02In de kliniek

    Onderzoek en urineonderzoek

    Het gynaecologisch onderzoek wordt gedaan, de kracht van de bekkenbodem en de steun van de plasbuis worden beoordeeld, er wordt gezocht naar een verzakking of atrofie, de hoesttest wordt gedaan en er wordt een urineonderzoek aangevraagd. Bij twijfel over het legen wordt de urine gemeten die in de blaas achterblijft.

  3. 03Thuis en bij de fysiotherapie

    Dagboek en training

    Een dagboek van minstens 3 dagen toont gewoonten die u niet opvallen, zoals te weinig drinken, te veel koffie of plassen «voor de zekerheid». De training onder begeleiding van de bekkenbodem begint, gedurende minstens 3 maanden, en de vaginale atrofie wordt behandeld wanneer die er is.

  4. 04Na verloop van tijd

    Opnieuw beoordelen en beslissen

    Het dagboek en de vragenlijst worden herhaald om de verbetering te meten. Als het niet volstaat, of als er alarmsignalen, een verzakking of een voorgeschiedenis zijn, legt de arts de andere wegen uit en verwijst ze door naar urologie of urogynaecologie. Urodynamisch onderzoek is voorbehouden aan geselecteerde gevallen.

In het dagelijks leven

Wat helpt terwijl u op het consult wacht

Eenvoudige zorg die de bekkenbodem en de afsluiting van de plasbuis ondersteunt, naast het plan dat de arts aanbeveelt.

Het ligt niet aan u

Urine verliezen is niet onvermijdelijk met de leeftijd

Het komt vaak voor, maar het is geen noodlot, en hoe eerder het wordt beoordeeld, hoe meer opties er zijn. Veel vrouwen stellen het consult uit uit schaamte of omdat ze denken dat er niets meer aan te doen is. Zelfs na jaren van urineverlies kan goed begeleide bekkenbodemtraining de situatie verbeteren.

Bekkenbodemtraining, onder begeleiding

Het versterkt de spieren die de plasbuis ondersteunen en samendrukken en verbetert de reflexmatige aanspanning bij inspanning.

In de praktijk: een programma met minstens 8 aanspanningen, 3 keer per dag, gedurende 3 maanden. Als u niet zeker weet of u de juiste spieren aanspant, vraag dan om bevestiging.

Een dagboek van 3 dagen bijhouden

Het toont wat u drinkt, wanneer u plast en op welke momenten u urine verliest, en helpt de arts enorm.

In de praktijk: noteer het drinken, het tijdstip en de hoeveelheid van elke plas (met een maatbeker) en wat u deed toen u urine verloor.

Aanspannen vóór de inspanning

Het beschermt de plasbuis op de momenten dat de druk in de buik stijgt.

In de praktijk: span de bekkenbodem aan vóór u hoest, niest of iets zwaars tilt.

De dagelijkse belasting verlichten

Overgewicht, hoest en obstipatie belasten de afsluiting van de plasbuis elke dag.

In de praktijk: val af bij overgewicht, behandel de hoest, eet vezels, drink water en zet uw voeten op een krukje bij het toilet.

Dr. Michelle Campagnoli, medisch directeur van Clínica Luxmed

Wie voor u zorgt

Een beoordeling door de arts

Bij Luxmed is de eerste stap altijd een intakeconsult bij Dr. Michelle Campagnoli. Zij luistert naar wat er gebeurt, beoordeelt de bekkenbodem, de steun van de plasbuis en de intieme weefsels, sluit andere oorzaken uit en stelt samen met u het plan op, met privacy en zonder haast, en stemt waar nodig af met bekkenfysiotherapie, urologie of urogynaecologie.

  • Lichamelijk onderzoek en medische voorgeschiedenisGesprek over het urineverlies, vragenlijst en dagboek, gynaecologisch onderzoek en onderzoek van de bekkenbodem en urineonderzoek wanneer nodig.
  • Plan op maatEerst bekkenbodemtraining; de aanvullende behandelingen alleen als ze passend zijn, met uitleg over het bewijs.
  • VrijblijvendDe prijs van een behandeling wordt pas bepaald na de beoordeling.
Afspraak voor intakeconsult

Artikelen over de plasbuis en de controle over de urine

Uit onze blog

Afspraak maken

Maak uw afspraak

Kies hoe u het liefst met ons in contact komt. Wij maken de afspraak voor het intakeconsult met dr. Michelle Campagnoli.

Boeken via de website100€70€IntakeconsultExclusief tarief voor wie de beoordeling via de website boekt. Buiten de website bedraagt het tarief 100 €.

New Life Miraflores, Algés · Office Center, R. Santa Teresa do Menino Jesus n.º 6, 9.º C, 1495-048

Uw gegevens worden uitsluitend voor dit contact gebruikt. Elke behandeling is afhankelijk van een voorafgaande medische beoordeling.

Afspraak aanvragenInvullen duurt minder dan een minuut.
Specialisme
U hoeft uw situatie niet uitgebreid te beschrijven. De arts bespreekt het met u tijdens het consult.
Aanvraag ontvangen. Ons team neemt zo snel mogelijk contact met u op.
Wat is een verzwakte plasbuis?

Het is geen formele diagnose: het is de uitdrukking die veel vrouwen gebruiken voor stressincontinentie, waarbij de urine ontsnapt wanneer de druk in de buik stijgt. Erachter kan een zwakkere afsluiting van de plasbuis zitten (de sluitspier en het slijmvlies), een steun van de plasbuis die heeft meegegeven, of beide. Alleen het onderzoek toont welke bij u het zwaarst weegt.

Is het normaal om met de leeftijd urine te verliezen?

Het komt vaak voor, maar het is niet onvermijdelijk en u moet het niet zonder beoordeling accepteren. Met de leeftijd verliest de afsluiting van de plasbuis kracht, en de menopauze maakt het slijmvlies dunner, daarom neemt het urineverlies toe. Maar er is behandeling, en bekkenbodemtraining helpt een deel van dit krachtverlies te compenseren.

Zijn een verzwakte plasbuis en een zwakke bekkenbodem hetzelfde?

Ze zijn verbonden, maar niet gelijk. De bekkenbodem ondersteunt de plasbuis en versterkt de afsluiting op het moment van inspanning, maar de afsluiting hangt ook af van de sluitspier en het slijmvlies, die afhangen van de leeftijd en het oestrogeen. Daarom kan dezelfde vrouw het ene, het andere of beide hebben.

Welke onderzoeken worden gedaan om de plasbuis te beoordelen?

In de meeste gevallen volstaan een gesprek, een vragenlijst, een dagboek van 3 dagen, het gynaecologisch onderzoek en onderzoek van de bekkenbodem, de hoesttest en een urineonderzoek. Urodynamisch onderzoek, dat de drukken in de blaas meet, is niet nodig om met de conservatieve behandeling te beginnen en is voorbehouden aan geselecteerde gevallen, zoals twijfel over de diagnose, een eerdere operatie of problemen met legen.

Versterken bekkenbodemoefeningen de plasbuis?

Ze versterken de spieren die haar ondersteunen en samendrukken, en verbeteren de reflexmatige aanspanning op het moment van inspanning. In een Cochrane-review genazen of verbeterden ze het urineverlies bij inspanning bij veel vrouwen. Het beste resultaat komt van een programma onder begeleiding, met een duur van minstens 3 maanden.

De menopauze en vaginaal oestrogeen: helpen ze?

De daling van het oestrogeen maakt het slijmvlies van de plasbuis dunner. Laaggedoseerd vaginaal oestrogeen, voorgeschreven door een arts, kan het urineverlies en de bijbehorende vaginale atrofie verbeteren; systemische hormoontherapie daarentegen kan het verergeren, daarom wordt die niet gebruikt om incontinentie te behandelen. Als u borstkanker hebt of hebt gehad, praat dan eerst met uw oncoloog.

En als de bekkenbodemtraining niet volstaat?

Er zijn andere wegen, die met een specialist worden besproken: het pessarium (en andere hulpmiddelen), de beoordeling bij urogynaecologie en een operatie (suburethraal bandje, colposuspensie, injecties met vulmiddel), elk met eigen voordelen en risico's. De behandelingen van de kliniek, zoals Sectum en de CO2-laser, zijn aanvullende opties voor geselecteerde gevallen en vervangen deze wegen niet.

Lossen vaginale laser of radiofrequentie het urineverlies op?

Er is onvoldoende bewijs. Een review van studies met schijnbehandeling vond een bescheiden en kortdurend voordeel, met het beste resultaat bij de erbiumlaser, wisselende resultaten bij de CO2-laser en onvoldoende bewijs bij radiofrequentie. Enkele afzonderlijke studies waren gunstig, maar ze zijn klein en met een korte follow-up. Het NICE raadt aan de laser alleen in onderzoek te gebruiken, en de FDA waarschuwde in 2018 tegen deze apparaten voor incontinentie. De beslissing wordt altijd met u uitgelegd en gedeeld.

Hebben deze behandelingen risico's?

In de studies zijn de meest voorkomende effecten licht en voorbijgaand: ongemak, een warm gevoel, afscheiding of een branderig gevoel bij het plassen gedurende enkele dagen. Zeldzamer zijn brandwonden, littekens, aanhoudende pijn en pijn bij seksueel contact gemeld, en de risico's op lange termijn zijn nog niet goed onderzocht. Ze worden niet uitgevoerd bij een actieve infectie, onverklaard bloedverlies, niet-gediagnosticeerde afwijkingen of zwangerschap.

Wanneer moet ik een afspraak maken?

Maak een afspraak als u urineverlies hebt dat u hindert, aandrang, zeer frequente toiletbezoeken, een zwakke straal, het gevoel dat de blaas niet leegraakt, zwaarte of een «bal» in de vagina, of terugkerende urineweginfecties. Hebt u bloed in de urine, een branderig gevoel bij het plassen of twijfels, bel dan SNS 24 (808 24 24 24). Kunt u niet plassen, hebt u hoge koorts met lage rugpijn, of bent u plotseling de controle over de urine kwijt met zwakte in de benen, bel dan 112.

Die vraag hebben wij niet gevonden. Stel ons uw vraag via WhatsApp

Wetenschappelijke referenties

Deze pagina is gebaseerd op de onderstaande bronnen en is beoordeeld door Dra. Michelle Campagnoli. Bijgewerkt op .

  1. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Urinary incontinence and pelvic organ prolapse in women: management (NG123). NICE guideline NG123, 2019.
  2. Dumoulin C, Cacciari LP, Hay-Smith EJC. Pelvic floor muscle training versus no treatment, or inactive control treatments, for urinary incontinence in women. Cochrane Database of Systematic Reviews 2018(10):CD005654, 2018.
  3. Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, et al. An International Urogynecological Association (IUGA)/International Continence Society (ICS) joint report on the terminology for female pelvic floor dysfunction. Neurourology and Urodynamics 29(1):4-20, 2010.
  4. Milsom I, Gyhagen M. The prevalence of urinary incontinence. Climacteric 22(3):217-222, 2019.
  5. Ashton-Miller JA, DeLancey JO. Functional anatomy of the female pelvic floor. Annals of the New York Academy of Sciences 1101:266-296, 2007.
  6. DeLancey JO. Structural support of the urethra as it relates to stress urinary incontinence: the hammock hypothesis. American Journal of Obstetrics and Gynecology 170(6):1713-1720, 1994.
  7. DeLancey JO, Trowbridge ER, Miller JM, et al. Stress urinary incontinence: relative importance of urethral support and urethral closure pressure. Journal of Urology 179(6):2286-2290, 2008.
  8. The NAMS 2020 GSM Position Statement Editorial Panel. The 2020 genitourinary syndrome of menopause position statement of The North American Menopause Society. Menopause 27(9):976-992, 2020.
  9. Cody JD, Jacobs ML, Richardson K, Moehrer B, Hextall A. Oestrogen therapy for urinary incontinence in post-menopausal women. Cochrane Database of Systematic Reviews 2012(10):CD001405, 2012.
  10. Nager CW, Brubaker L, Litman HJ, et al. A randomized trial of urodynamic testing before stress-incontinence surgery. New England Journal of Medicine 366(21):1987-1997, 2012.
  11. Avery K, Donovan J, Peters TJ, Shaw C, Gotoh M, Abrams P. ICIQ: a brief and robust measure for evaluating the symptoms and impact of urinary incontinence. Neurourology and Urodynamics 23(4):322-330, 2004.
  12. Subak LL, Wing R, West DS, et al. Weight loss to treat urinary incontinence in overweight and obese women. New England Journal of Medicine 360(5):481-490, 2009.
  13. Lipp A, Shaw C, Glavind K. Mechanical devices for urinary incontinence in women. Cochrane Database of Systematic Reviews 2014(12):CD001756, 2014.
  14. Ford AA, Rogerson L, Cody JD, Aluko P, Ogah JA. Mid-urethral sling operations for stress urinary incontinence in women. Cochrane Database of Systematic Reviews 2017(7):CD006375, 2017.
  15. Pergialiotis V, Prodromidou A, Perrea DN, Doumouchtsis SK. A systematic review on vaginal laser therapy for treating stress urinary incontinence: do we have enough evidence?. International Urogynecology Journal 28(10):1445-1451, 2017.
  16. Blaganje M, Šćepanović D, Žgur L, et al. Non-ablative Er:YAG laser therapy effect on stress urinary incontinence related to quality of life and sexual function: a randomized controlled trial. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology 224:153-158, 2018.
  17. Seki AS, Bianchi-Ferraro AMHM, Fonseca ESM, et al. CO2 laser and radiofrequency compared to a sham control group in treatment of stress urinary incontinence. International Urogynecology Journal 33(12):3535-3542, 2022.
  18. Zhang C, Chen Y, Liu S, Chen J, Shen H, Luo D. Effect of vaginal energy-based treatment on female stress urinary incontinence: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. World Journal of Urology 41(2):405-411, 2023.
  19. Lukanović D, Shah G, Matjašič M, Phillips C. The use of energy-based devices for the treatment of stress urinary incontinence: a systematic review and meta-analysis of the randomised sham-controlled trials. International Urogynecology Journal 37:2779-2790, 2026.
  20. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Transvaginal laser therapy for stress urinary incontinence (HealthTech guidance HTG581, antes IPG696). NICE HealthTech guidance HTG581, 2021.
  21. Medsafe (Nova Zelândia), a retransmitir o alerta da U.S. FDA. Safety Information: energy-based devices used for vaginal 'rejuvenation' or vaginal cosmetic procedures (relays the USFDA safety communication of July 2018). Medsafe, New Zealand Medicines and Medical Devices Safety Authority, 2018.
  22. NHS. Urinary incontinence: treatment. (NHS (Reino Unido), acedido 2026-11-11)
BellenAssistentBeschikbaarAfspraak