Cieńsze włosy z wiekiem: co jest normalne

„Moje włosy już nie są takie jak kiedyś.” To zdanie często słyszy się od 40. czy 50. roku życia, od kobiet i od mężczyzn. Włosy wydają się cieńsze, mają mniejszą objętość, rosną wolniej, tracą blask, zmieniają teksturę i siwieją. Część tego to normalne starzenie się, które dotyka wszystkich, tak jak skóra traci elastyczność.

Ale „normalne dla wieku” nie oznacza, że wszystko należy przyjmować bez przyjrzenia się. Znacząca część osób przypisujących rzadkie włosy wiekowi ma w rzeczywistości łysienie androgenowe (żeńskie lub męskie), które można leczyć i którego postęp można zahamować. Umiejętność odróżnienia jednego od drugiego jest celem tego artykułu.

Co zmienia się we włosach z wiekiem

Włos staje się cieńszy

Średnica włosa rośnie w dzieciństwie i okresie dojrzewania, a u kobiet pozostaje względnie stabilna do wieku średniego. Od 40. roku życia średnio zaczyna się zmniejszać. Badania z zakresu nauk kosmetycznych, takie jak badanie Mamady i Nakamury (2007) u kobiet japońskich i rasy białej, potwierdzają, że średnica maleje z wiekiem, a włosy tracą też wewnętrzną sztywność, co przyczynia się do utraty „ciała” i objętości. Ponieważ objętość zależy od kwadratu średnicy, niewielkie zmniejszenie każdego włosa jest w całości wyraźnie widoczne.

Jest mniej włosów

Gęstość (liczba włosów na centymetr kwadratowy) stopniowo maleje w ciągu dorosłego życia. W badaniu Birch, Messenger i Messenger (2001), obejmującym 377 kobiet w Wielkiej Brytanii, gęstość malała z wiekiem, zarówno u kobiet z łysieniem androgenowym, jak i bez niego. Część mieszków wchodzi w dłuższe okresy spoczynku, a niektóre przestają wytwarzać włosy.

Włosy rosną wolniej

Faza wzrostu (anagen) z wiekiem ma tendencję do skracania się, a tempo wzrostu maleje. Dlatego zapuszczenie bardzo długich włosów staje się trudniejsze, a końcówki są cieńsze niż nasada.

Włosy siwieją

Melanocyty mieszka, które nadają włosom kolor, stopniowo się wyczerpują. Dawna reguła „50/50/50” (50% osób z 50% siwych włosów w wieku 50 lat) została zrewidowana w ankiecie ogólnoświatowej (Panhard et al., 2012): w rzeczywistości tylko 6–23% osób ma połowę siwych włosów w wieku 50 lat, zależnie od pochodzenia geograficznego. Siwe włosy bywają bardziej suche, a czasem grubsze lub bardziej niesforne, co zmienia teksturę całości.

Zmienia się tekstura i blask

Z wiekiem, a zwłaszcza w menopauzie, warstwa lipidów pokrywająca włos zmniejsza się, a skóra głowy wytwarza mniej sebum. Włosy stają się suchsze, z większym tarciem między włosami, mniejszym blaskiem i większym puszeniem. Kutikula unosi się łatwiej, a cienki włos szybciej wchłania farby i środki chemiczne, co zwiększa ryzyko uszkodzenia.

„Łysienie starcze”

Niektórzy autorzy, od Kligman (1988), opisują „łysienie starcze”: rozlane i jednolite zmniejszenie gęstości po 50.–60. roku życia, bez wzorca i miniaturyzacji typowych dla łysienia androgenowego. Istnienie odrębnej jednostki jest dyskutowane, ale pojęcie jest przydatne: istnieje utrata, która jest po prostu skutkiem starzenia.

Normalne starzenie się czy łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe u kobiet i mężczyzn staje się też częstsze z wiekiem. W Australii Gan i Sinclair (2005) stwierdzili łysienie u kobiet u 41% kobiet w wieku 60–69 lat i u 56% po 70. roku życia. Innymi słowy: wiele osób z „cienkimi włosami z wiekiem” ma w rzeczywistości jedno i drugie jednocześnie. Różnica tkwi we wzorcu.

Trichoskopia bardzo pomaga w odróżnieniu obu sytuacji, ponieważ pokazuje zmienność grubości włosów, porównując szczyt głowy z tyłem. Zobacz też Łysienie u kobiet: czym jest i jak je rozpoznać, Szerszy przedziałek: kiedy warto umówić wizytę i Łysienie męskie: czym jest i jak je rozpoznać.

Objawy, które nie są „kwestią wieku”

Co może przyspieszyć utratę

Menopauza

Spadek estrogenów zmienia równowagę hormonalną i może ujawnić lub przyspieszyć łysienie u kobiet (Mirmirani, 2011). Wiele kobiet zauważa zmianę w tym okresie, wraz z suchością włosów. Zobacz Menopauza a wypadanie włosów: co wiadomo oraz Pielęgnacja włosów w menopauzie: prosta rutyna.

Słońce

Promieniowanie UV uszkadza trzon, a z wiekiem cieńsze włosy z mniejszą ilością pigmentu są bardziej podatne. Bardziej odsłonięta skóra głowy także kumuluje uszkodzenia słoneczne.

Tytoń

Palenie wiąże się z przedwczesnym starzeniem się skóry, a w kilku badaniach obserwacyjnych także z większym wypadaniem włosów i wcześniejszym siwieniem. W badaniu na bliźniętach jednojajowych czynniki związane z większą utratą włosów obejmowały palenie (Gatherwright et al., 2013). To kolejny powód, by przestać.

Niedobory i choroby

Z wiekiem częstsze są niedobory żelaza (na przykład z powodu strat w układzie pokarmowym lub uboższej diety), witaminy B12 (z powodu gorszego wchłaniania lub leków, takich jak metformina i inhibitory pompy protonowej), witaminy D oraz zaburzenia tarczycy. Wszystkie mogą nasilać wypadanie. Znaczenie ma też dieta ze zbyt małą ilością białka, częsta u osób starszych.

Leki

Niektóre leki częściej stosowane z wiekiem mogą wiązać się z wypadaniem: niektóre leki przeciwzakrzepowe, beta-blokery, retinoidy, niektóre leki przeciwdepresyjne, terapia raka piersi (inhibitory aromatazy), między innymi. Nigdy nie należy odstawiać leku z własnej inicjatywy; trzeba porozmawiać z lekarzem, który go przepisał.

Powtarzane zabiegi kosmetyczne

Cienkie i suche włosy szybciej wchłaniają farby i środki chemiczne. Rozjaśnianie, prostowanie i częste ciepło łamią włosy, które i tak są kruche, i potęgują utratę objętości.

Pielęgnacja dojrzałych włosów

Na co dzień

• Łagodny szampon i lekka odżywka. Cienkie włosy stają się „ciężkie” od bardzo bogatych produktów; odżywkę nakładać tylko od połowy długości do końcówek.
• Myć tak często, jak jest wygodnie. Przy mniejszej ilości sebum wiele osób może myć rzadziej, ale mycie nie powoduje wypadania włosów.
• Maska lub lekki olejek raz w tygodniu, aby zrekompensować suchość i zmniejszyć tarcie.
• Czesać ostrożnie, najlepiej na wilgotnych włosach i z odżywką, grzebieniem o szerokich zębach.
• Umiarkowane ciepło: suszarka w średniej temperaturze, ochrona termiczna, prostownica tylko od czasu do czasu.
• Ochrona przed słońcem: kapelusz latem i preparat ochronny do skóry głowy w miejscach z mniejszą ilością włosów.

Cięcie, kolor i styl

• Cięcia cieniowane i średnia długość dodają objętości cienkim włosom bardziej niż bardzo długie włosy.
• Kolor pomaga: jaśniejsze odcienie lub zbliżone do koloru skóry zmniejszają kontrast ze skórą głowy. Lepsze są farby bez amoniaku lub półtrwałe, a częstego rozjaśniania należy unikać.
• Zaakceptowanie siwych włosów jest pełnoprawną opcją i zmniejsza uszkodzenia chemiczne; istnieje specjalna pielęgnacja zapobiegająca żółtawemu odcieniowi.
• Włókna do włosów i kolorowe spraye maskują najrzadsze miejsca.

Dieta i ogólny stan zdrowia

Wystarczająca ilość białka w każdym posiłku, rośliny strączkowe, ryby, jaja, warzywa i owoce. Z wiekiem zapotrzebowanie na białko utrzymuje się lub nawet rośnie, aby chronić mięśnie. Regularna aktywność fizyczna, niepalenie i leczenie chorób przewlekłych służą zdrowiu włosów tak samo jak zdrowiu reszty ciała.

Co ma poparcie w dowodach

Dla normalnego starzenia się włosów nie ma metod leczenia medycznego z solidnymi dowodami: pielęgnacja ma głównie charakter kosmetyczny. Gdy współistnieje łysienie androgenowe, minoksydyl i inne metody leczenia mogą zahamować postęp, także u osób starszych, i należy je omówić na konsultacji. Suplementy mają sens tylko przy niedoborze.

Kiedy umówić wizytę

W Luxmed konsultacja z zakresu medycyny włosów obejmuje wywiad kliniczny, oględziny skóry głowy i trichoskopię, która pozwala odróżnić normalne starzenie się włosów od łysienia androgenowego lub bliznowaciejącego. Gdy jest to wskazane, zlecamy badania laboratoryjne. Nigdy nie jest za późno na ocenę.

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Wyniki każdego zabiegu różnią się w zależności od osoby.

Najczęstsze pytania